Badanie “Przeciwciała przeciwko kardiolipinie (IgM i IgG)”, czyli przeciwciała antykardiolipinowe (aCL) w klasach IgM i IgG, wykonuje się w celu diagnostyki zespołu antyfosfolipidowego (APS) oraz w ocenie ryzyka chorób zakrzepowo-zatorowych i powikłań ciążowych.
Cel badania:
-
Diagnostyka zespołu antyfosfolipidowego (APS):
-
APS to choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy wytwarza autoprzeciwciała przeciwko fosfolipidom lub białkom związanym z fosfolipidami.
-
Może prowadzić do zakrzepów (żylne, tętnicze) i poronień.
-
-
Ocena ryzyka:
-
Zakrzepicy (np. zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna)
-
Powikłań ciążowych (poronienia, stany przedrzucawkowe, wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu płodu)
-
Co oznaczają poszczególne klasy przeciwciał:
-
IgG antykardiolipinowe:
-
Częściej wiązane z objawami klinicznymi APS.
-
Wysoki poziom → silniejsze powiązanie z ryzykiem zakrzepów i poronień.
-
-
IgM antykardiolipinowe:
-
Mogą występować w APS, ale czasami pojawiają się niespecyficznie (np. w infekcjach).
-
Kiedy lekarz zleca to badanie?
-
Nawracające zakrzepy lub poronienia
-
Podejrzenie choroby autoimmunologicznej (np. toczeń rumieniowaty układowy – SLE)
-
Niezwykłe powikłania ciąży
-
Obniżone płytki krwi (małopłytkowość) bez wyraźnej przyczyny
-
Dodatni test kiłowy (VDRL) bez obecności kiły – wynik fałszywie dodatni może wskazywać na obecność aCL
Dodatkowo:
Badanie przeciwciał antykardiolipinowych to tylko jeden z elementów diagnostyki APS. Zwykle wykonuje się je razem z innymi testami, m.in.:
-
Przeciwciała anty-β2-glikoproteinie I
-
Koagulologiczny test na antykoagulant toczniowy
